Co dalej z ropą?

Rozpoczynamy od wykresu miesięcznego aby mieć spojrzenie na całościowy wykres tego „instrumentu”. Jak widać, w nie przypadkowym miejscu, notowania w styczniu i lutym ustanowiły podobne minima a całe miesiące na wykresie zakończyły się świecami z długimi dolnymi cieniami. Jeszcze bardziej do głębsza analiza samego dołka pokazuje że tam oprócz wspomnianych cieni, powstała Gwiazda Poranna w której to środkowa świeca była idealnym Pin Barem. Zignorowanie takiego sygnału byłoby niepoważnym czynem każdego inwestora bez względu na jego doświadczenie. Formacja została potwierdzona w miesiącu kwietniu, wyraźnym białym korpusem i tym samym możemy ocenić, że nie prędko (jeśli w ogóle kiedyś) zobaczymy poziomy niższe niż te na początku roku. Ważnym wydarzeniem było również to, że wzrost zapoczątkowany na początku roku, w jednym momencie potwierdził formację i pokonał istotną strefę oporu przebiegającą m.in przez dołek z 2008. Po wybiciu strefy, lipiec przyniósł korektę która przetestowała strefę od góry a obecnie w bieżącym miesiącu zapowiada się pozytywne zakończenie tego re- testu. Trzeba jednak być świadomym, że mamy dopiero połowę miesiąca i dlatego zmieńmy nasz wykres na tygodniowy.

 Jeśli chodzi o wykres tygodniowy to mamy tutaj masę potwierdzeń ważności formacji z układu miesięcznego. Na początek DB a następnie formacja Korony o której pisałem również wczoraj przy analizie PKN. Po wybiciu Korony rynek doszedł do poziomu 51.63 gdzie powstał wyraźny Pin Bar a przy dokładniejszym przyjrzeniu się lub zmianie wykresu na dzienny, można spokojnie zauważyć formację Korony. To musiało zaowocować spadkiem, który doszedł do istotnej strefy wsparcia 38-40 $. I tu znowu nasze oczy widzą Pin Bara a za przyczyną notowań z minionego tygodnia możemy śmiało mówić o pełnej formacji Gwiazdy Porannej. Zatem mamy poważny sygnał do wzrostów. Jakby tego było mało to w ujęciu dziennym dołek uzbrojony został również w formację Gwiazdy Porannej , która już oczywiście została potwierdzona. Zobaczyć to możemy na poniższym wykresie dziennym.

W tej chwili cena doszła do strefy oporu ale nie powstał tu nawet najmniejszy górny cień. Oczywiście wskakiwanie do rozpędzonego pociągu mija się z celem i warto zawsze poczekać na „promocję” w postaci korekty a do tego na tę chwilę odpowiednie byłyby poziomy na ok. 43.30 a może i nawet na ok. 41. W przypadku wybicia strefy ciekawym miejscem może być już właśnie jej poziom przy re-teście . Schodząc jeszcze na niższy interwał czasowy np. H4 , mimo wszystko spodziewałbym się korekty już od tego poziomu na jakim znaleźliśmy się w piątek wieczorem.

Po prostu ta strefa oporu wydaje się być dość istotna (rynek gdy spadał to atakował ją 4 razy zanim udało mu się ją wybić w dół) i jakieś odbicie od niej powinno mieć miejsce.
No dobrze, mamy zatem super informację z wykresu miesięcznego, tygodniowego, dziennego to trudno tu jest mówić o czymś innym jak o silnym wzroście ceny ropy. Pytanie zatem dokąd ta ropa może zmierzać? Do uzyskania odpowiedzi posłużymy się wykresem tygodniowym.

Ze względu na geometrię najbardziej odpowiednim poziomem docelowym byłby poziom ok. 71$ gdzie mamy nałożenie się zniesienia 38.2 % całego spadku od 2008 i 50% zniesienia spadku od szczytu z roku 2011. Dodatkowo nachodzi tu również zniesienie zewnętrzne 127.2% całego spadku po ostatniej większej korekcie wzrostowej, który to spadek przybrał formę 3 fal i dlatego należy brać pod uwagę, że wszystko co dzieje się od marca 2015 jest większą korektą nieregularną. Dodatkowo to skupisko zniesień jest wzmocnione istotną strefą oporu z powodu której powyższy wykres jest tak ścieśniony. Tylko czy to już wszystko?

Wykres tygodniowy pokazuje również wyraźnie duże prawdopodobieństwo powstawania formacji ORGR w której to najprawdopodobniej powstał już dołek prawego ramienia w postaci Gwiazdy Porannej. Jeśli dojdzie do wybicia linii szyi znajdującej się w okolicach 51$ , a wszystko raczej na to wskazuje, to należałoby wyznaczyć minimalny teoretyczny zasięg który wypada na poziomie zbliżonym do strefy cenowej i geometrycznej. W tym przypadku są to okolice 75$. Taki wzrost oczywiście nie będzie raczej wyglądał jak jedna pionowa linia i dlatego po ewentualnym wybiciu linii szyi możemy oczekiwać silniejszy perturbacji na poziomie ok. 61$ gdzie mamy wyraźną strefę oporu utworzoną na bazie konsolidacji jaka miała miejsce w maju i czerwcu 2015.
Jeśli rynek wykona to na co wymienione sygnały i wykresy wskazują to nie możemy nie odnosić tego do analizy PKN jaką wczoraj przedstawiłem na tym blogu.