Komentarz giełdowy 05.11.2012

Dzisiejsza sesja okazała się z jednej strony neutralna a z drugiej wzrostową. Indeks WIG20 właściwie nie zmienił wartości na zamknięciu („spadek” o -0.09%) i końcowy poziom 2344 ale jednak od samego początku do końca notowań na giełdzie „panowały” byki. Zatem neutralność wynika z zamknięcia a wzrost z przebiegu notowań. Wygląda na to, że z ponownym atakiem na 2300 będziemy musieli zaczekać do jutra albo nawet do środy. Dlaczego jestem przekonany o jeszcze jednym teście poziomu 2300? Odpowiedź wynika z wykresu.

[fumpBegin]

Jeśli obiektywnym okiem spojrzymy na wykres intra 1h indeksu WIG20 to zaraz możemy dostrzec, iż obecna korekta wzrostowa przybrała postać idealnego kanału cenowego, który wraz z spadkiem jaki miał miejsce przed jego powstaniem tworzy formację flagi. Taki układ świec świadczy na korzyść wybicia dołem z kanału i kontynuacją ruchu spadkowego z przed kilku dni. W tym miejscu możemy jednak zadać sobie pytanie – dokąd ewentualnie ten spadek zawędruje i czy poziom 2300 jest zagrożony?.
Jeśli wcześniejsze rozpisanie fal, w którym trójkąt zwężający oznaczony czerwonymi liniami, jest prawidłowe, to w zapoczątkowanym impulsie spadkowym właśnie tym trójkątem zwężającym się obecnie znajdujemy się w fali 4 tworzącej „flagę”. Z tego wynikałoby, że ostatnia fala impulsu („piąta”) powinna cechować się długością zbliżoną do „pierwszej”. To zaś oznaczałoby, iż powinna mieścić się w przedziale 50-60 pkt (kiedy 3 fala jest wydłużona to 5 jest mniej więcej równa 1). Jeśli od dzisiejszych, nawet maksymalnych poziomów, odejmiemy tą wartość to możemy spodziewać się, iż poziom 2300 skutecznie zatrzyma spadki a co najwyżej będzie tylko delikatnie naruszony. A co zatem z formacja flagi, która według teorii występuje zazwyczaj w połowie ruchu? No cóż, po pierwsze to tylko teoria. Zatem po wybiciu może okazać się, że właśnie tam zakończy się ewentualne wybicie. Jednak jeśli spojrzymy na wykres bardziej całościowo to nie możemy pominąć spadku od faktycznego maksimum osiągniętego 14.09. Właśnie ten spadek z poziomu 2424 do 2347 a więc o 77 pkt jest moim zdaniem kluczowy.
Innymi słowy widzę to tak: wybijamy flagę i zatrzymujemy się w okolicach 2300, następnie robimy autentyczną falę czwartą całego impulsu spadkowego, który jest ruchem powrotnym do dolnego ograniczenia flagi. Na koniec powstaje fala 5 całego impulsu o długości ok 70-80 pkt i tym samym znajdujemy się w okolicach 2250. Oczywiście to tylko ewentualna „projekcja” kolejnych zdarzeń a dla nas najistotniejsze są konkrety. Myślę jednak, że z tym nie ma problemów? W końcu wykres intra przedstawia konkretne wartości. Mam tu na myśli górne ograniczenie kanału, którego wybicie górą niszczy powyższy scenariusz, dolne ograniczenie kanału, które będzie sygnałem zejścia w okolice 2300.
Nie inaczej wygląda sytuacja na kontraktach, no może z tą różnicą, iż tutaj nie mamy tak „pięknego ” kanału.

Ta różnica, objawiająca się szczególnie przy górnym ograniczeniu kanału, ma swoją genezę w piątkowym fixingu. Wówczas baza między indeksem a kontraktami spadła i to znacząco. Dzisiaj może nie wróciła do tej wartości do której jesteśmy przyzwyczajeni czyli ok. 20 pkt ale zapewne wzrosła (w porównaniu z piątkiem) do poziomu 12 pkt. Jakby nie patrzeć i tak widać wyraźnie tworzenie się fali 4 a zgodnie z scenariuszem zawartym powyżej to fali 4 w 3. No dobrze, myślę że moje spojrzenie na rynek w mniejszym interwale jest jasne zatem przejdźmy do wykresu dziennego indeksu WIG20.

Zapewne, po dzisiejszej sesji, byki są pozytywnie nastawione do sytuacji na parkiecie ale mimo wzrostu podczas całego czasu notowań musimy powiedzieć sobie jasno, cały ruch odbył się w ramach kanału cenowego i miał miejsce dla tego, że w USA odreagowują piątkowy spadek (na marginesie robią to bardzo słabo bez przekonania). To zaś oznacza, że najprawdopodobniej nie przyszła jeszcze pora na coś mocniejszego i tym samym dalej głównym scenariuszem „dziennym” jest kolejny test okolic 2300.
Jest jeszcze coś ważnego wypływającego z dzisiejszej sesji. Mianowicie, bez wzrostu na indeksie „wzrosły” oscylatory i tym samym pozostaje coraz mniej miejsca na nich do kontynuacji „byczej passy”.

Czyż nie ciekawie układają się ostatnie „szczyty” na tym oscylatorze? Czy nie jest to idealne miejsce do zwrotu? Wystarczy kilka kresek i każdy będzie miał odpowiedź.
Możemy zatem założyć, że jeszcze nie czas i nie pora na silniejsze odreagowanie i jeśli moja analiza będzie graniczyć z rzeczywistością to zapewne będą płynęły z niej dalsze wnioski i to nie koniecznie dobre dla posiadaczy akcji. W końcu „piątka” nigdy nie jest ostatnia!

[fumpEnd]